7.212 resultaten voor 'Diagnostiek en behandeling reuscelarteriitis'

Voorafgaand aan de behandeling met bDMARD’s

Deze richtlijn adviseert aanvullende diagnostiek op basis van een risico-inventarisatie.
Welke aspecten dient een behandelaar voorafgaand aan de behandeling met bDMARD’s vast te stellen?
Wat zijn de alternatieve behandelingen? *een doorgemaakt maligniteit is in principe geen contra-indicatie.
ingesteld, bestaande uit vertegenwoordigers van alle relevante specialismen (zie hiervoor de Samenstelling van de werkgroep) die betrokken zijn bij de behandeling
EULAR (Fragoulis, 2022) en British Society for Rheumatology (BSR; Holroyd, 2019) geven ook advies t.a.v. gewenste diagnostiek vóór start met een bDMARD
Laag er is lage zekerheid dat het ware effect van behandeling dichtbij het geschatte effect van behandeling ligt; er is een reële kans dat de conclusie

Voorafgaand aan de behandeling met tsDMARD’s

Deze richtlijn adviseert aanvullende diagnostiek op basis van een risico-inventarisatie.
Welke aspecten dient een behandelaar voorafgaand aan de behandeling met tsDMARD’s vast te stellen?
Wat zijn de alternatieve behandelingen?
ingesteld, bestaande uit vertegenwoordigers van alle relevante specialismen (zie hiervoor de Samenstelling van de werkgroep) die betrokken zijn bij de behandeling
Aanvullende literatuur - infecties De reeds gepubliceerde richtlijn van EULAR geeft ook advies t.a.v. gewenste diagnostiek voor start met een tsDMARD.
Laag er is lage zekerheid dat het ware effect van behandeling dichtbij het geschatte effect van behandeling ligt; er is een reële kans dat de conclusie

Beleid en medicamenteuze behandeling 1e lijn

patiënten een aandoening die secundair is aan een andere aandoening (auto-immuun ziektes, immuundysregulatie/deficiëntie, maligniteiten; zie hoofdstuk diagnostiek
In het algemeen is bij kinderen prednisolon monotherapie de eerste behandeling.
zoals gerapporteerd en gekozen door behandelend arts n.v.t. 92% corticosteroïden in eerste lijn, CR na 1 maand in 58%.
Wat is de aanbevolen behandeling voor primaire wAIHA in de eerste lijn?
In de rituximab groep kregen 4 patiënten ten minste 1 transfusie in de 52 weken na behandeling. In de placebogroep waren dit 5 patiënten.
LET OP: Voor start van de behandeling dient een onderscheid tussen primaire en secundaire wAIHA (zie module Diagnostiek naar onderliggende aandoeningen
Uit deze brede search zijn voor dit hoofdstuk artikelen geselecteerd die behandeling met corticosteroïden, rituximab of beide beschreven.
Dit heeft geen plaats in de behandeling van AIHA Geen 1.
Alle conceptteksten zijn meerdere malen besproken in vergaderingen van de subwerkgroepen (diagnostiek, behandeling, bloedtransfusie, kinderen) en de richtlijnwerkgroep
Het allereerst verrichten van deze diagnostiek kan dus reden zijn om behandeling met rituximab uit te stellen.
De door de richtlijnwerkgroep vastgestelde globale knelpunten zijn: Hoe en waar doen we diagnostiek? Hoe behandelen we (en waar behandelen we)?

Beleid en medicamenteuze behandeling bij recidief of refractariteit

patiënten een aandoening die secundair is aan een andere aandoening (auto-immuun ziektes, immuundysregulatie/deficiëntie, maligniteiten; zie hoofdstuk diagnostiek
Beleid en medicamenteuze behandeling bij recidief of refractoriteit (wAIHA) Eerste auteur, jaartal Studiedesign Setting Populatie Interventie Controle
Mediane follow-up 18 maanden. 82% CR, (normaal Hb, geen extra behandeling) . PR 2% (50% verbetering Hb, met of zonder aanvullende therapie).
en de respons(duur) op eerdere behandeling.
(zie module Beleid en medicamenteuze behandeling 1e lijn).
Dit heeft geen plaats in de behandeling van AIHA Geen 1.
Alle conceptteksten zijn meerdere malen besproken in vergaderingen van de subwerkgroepen (diagnostiek, behandeling, bloedtransfusie, kinderen) en de richtlijnwerkgroep
naar de samenvatting bij de eerstelijns behandeling.
De door de richtlijnwerkgroep vastgestelde globale knelpunten zijn: Hoe en waar doen we diagnostiek? Hoe behandelen we (en waar behandelen we)?

Behandeling problemen activiteit en participatie

Thuisrevalidatie versus controlegroep (n=201) Pozzilli 2002 P: 201 patiënten F: 12 maanden I: MDR thuis C: standaard poliklinische behandeling A: FIM =
Een integrale aanpak en visie op zorg en behandeling van mensen met MS is een voorwaarde voor het verbeteren van de zorg en om de hoge kosten die gepaard
richtlijnontwikkeling en op basis van een uitgebreide knelpuntenanalyse heeft de werkgroep de volgende doelen geformuleerd voor de richtijn MS: Uniforme diagnostiek
Hierbij dienen de behandel-doelen bij voorkeur onderling te worden afgestemd.
De resultaten voor multidisciplinaire behandelingen en oefentherapie zijn compleet.
en behandeling van mensen met MS betrokken medische disciplines en het CBO (zie ‘Samenstelling van de werkgroep en klankbordgroep’).
Bij iedere vorm van multidisciplinaire revalidatie-behandeling dienen afspraken gemaakt te worden over deze afstemming.
Zeer laag er is zeer lage zekerheid dat het ware effect van behandeling dicht bij het geschatte effect van behandeling ligt; de literatuurconclusie is

Diëtetische behandeling bij dysfagie

Daarom komen in principe alle patiënten die hier problemen mee hebben, in aanmerking voor onderzoek en behandeling door de diëtist.
en behandeling van orofaryngeale dysfagie.
Wanneer moet een patiënt verwezen worden voor diëtetische behandeling?
Zie af van behandeling door de diëtist als, na geïnformeerde keuze, de behandeling niet bijdraagt aan verbetering van de kwaliteit van leven voor de patiënt
Klinisch geriater geen geen geen geen geen geen geen Van den Engel-Hoek Logopediewetenschapper en onderzoeker Docent bij workshops over logopedische behandeling
Patiënten met dysfagie komen in verschillende situaties in aanmerking voor behandeling door de diëtist, zoals wanneer: de dysfagie langer dan een week
Matig er is matig vertrouwen dat het ware effect van behandeling dichtbij het geschatte effect van behandeling ligt zoals vermeld in de literatuurconclusie

Logopedische behandeling bij dysfagie

Kraaijenga, 2014 Inclusie Tien reviews en studies geïncludeerd over het behandelen van dysphagia.
en behandeling van orofaryngeale dysfagie.
Matig GRADE unctionele orale intake schaal Behandeling met intensieve sliktrainingsprogramma’s gedurende chemo-radiatie bij hoofd-halskankerpatiënten lijkt
Klinisch geriater geen geen geen geen geen geen geen Van den Engel-Hoek Logopediewetenschapper en onderzoeker Docent bij workshops over logopedische behandeling
Matig er is matig vertrouwen dat het ware effect van behandeling dichtbij het geschatte effect van behandeling ligt zoals vermeld in de literatuurconclusie

Aanvullende behandelingen

Longrevalidatie en hooggebergtebehandeling Macroliden Systemische corticosteroïden Theofylline bij behandeling van ernstig astma Tiotropium Bromide behandeling
Doel Deze richtlijn geeft aanbevelingen ten aanzien van diagnostiek en behandeling van volwassen patiënten (leeftijd ≥ 18 jaar) met ernstig astma.
De voorliggende richtlijn betreft een herziening van de NVALT richtlijn Diagnostiek en behandeling van ernstig astma uit 2013.
De werkgroep beoordeelde de aanbevelingen uit de eerdere richtlijn (NVALT Richtlijn Diagnostiek en behandeling van ernstig astma, 2013) op noodzaak tot

Behandelingen pijn van het SI-gewricht

Diagnostiek De diagnostiek bestaat uit de pijlers: anamnese, lichamelijk onderzoek en een diagnostische blokkade.
voor een operatie is vooral technisch, de menselijk aspecten worden buiten beschouwing gelaten De patiënten krijgen door iedere specialist een andere behandeling
Doel De richtlijn beschrijft de stand van de wetenschap betreffende de diagnostiek en behandeling van een aantal aandoeningen van de lumbale wervelkolom
Welke invasieve behandelinterventie heeft bij een gediagnosticeerde pijn in het sacro-iliacale gewricht de voorkeur indien de conservatieve behandeling
3 maanden of langer last van lage rugpijn, er is sprake van 50% pijnvermindering binnen 24 uur na een blokkade met lokaal anestheticum; conservatieve behandeling
en behandeling van pijnklachten van de lage rug te maken hebben, te weten de anesthesiologie, orthopaedie en neurochirurgie.
Met studieverband bedoelt de werkgroep dat er sprake is van het systematisch registreren en rapporteren van patiëntkenmerken, diagnostiek, behandeling

Participatiemeetinstrumenten behandeling CP

In de behandeling van kinderen met spastische cerebrale parese (CP), in de revalidatie of in de eerste lijn, zijn de doelen overwegend gericht op het behoud
diagnostiek, en de behandeling en begeleiding in de diverse centra.
Wat is de plaats van participatiemeetinstrumenten bij de behandeling van kinderen met spastische CP?
In 2006 is de ”richtlijn diagnostiek en behandeling van kinderen met spastische Cerebrale Parese” (VRA 2006) vastgesteld.
Andere promotie begeleider (arts) houdt zich bezig met diagnose en behandeling van kinderen met CP.
Zowel de COPM als de GAS zijn beschikbaar in het Nederlands en worden frequent ingezet bij het opstellen en evalueren van doelen voor de behandeling.
Matig er is matig vertrouwen dat het ware effect van behandeling dichtbij het geschatte effect van behandeling ligt zoals vermeld in de literatuurconclusie

De richtlijnendatabase is de centrale plek voor evidence based richtlijnen van alle specialismen.

Ontwikkeld door medisch specialisten gelieerd aan de wetenschappelijke verenigingen en het Kennisinstituut van de Federatie Medisch Specialisten.

Meer over richtlijnen

Zoeken

De richtlijnendatabase is de centrale plek voor evidence based richtlijnen van alle specialismen.

De Federatie Medisch Specialisten maakt gebruik van cookies