Acute appendicitis

Initiatief: NVVH Aantal modules: 28

Startpagina - Acute appendicitis

Publicatiedatum: 01-06-2026
Beoordeeld op geldigheid: 01-06-2026

Deze richtlijn valt onder het cluster GE-chirurgie.

 

Waar gaat deze richtlijn over?

Deze richtlijn geeft een leidraad voor wat volgens de huidige maatstaven de beste diagnostiek en behandeling is bij patiënten met een acute appendicitis. Er zijn verschillende behandelstrategieën beschreven in geval van simpele en complexe appendicitis.

In de richtlijn komen de volgende onderwerpen aan de orde:

  • Welke onderzoeken worden aanbevolen bij patiënten met (een verdenking op) acute appendicitis?
  • De mogelijke behandelingen van appendicitis.
  • Chirurgisch technische aspecten (laparoscopie of open, verzorging appendix stomp, spoelen tijdens de operatie).
  • De duur van behandeling met antibiotica na de operatie.
  • Het nut van het histologisch laten nakijken van een verwijderde appendix.
  • Blindedarmontsteking tijdens de zwangerschap of bij kinderen.
  • De toegevoegde waarde van het raadplegen van een gynaecoloog.
  • De organisatie van de zorg.

Voor wie is deze richtlijn bedoeld?

Deze richtlijn is bestemd voor alle zorgverleners in de tweede lijn die betrokken zijn bij de zorg voor kinderen en volwassenen met acute appendicitis.

 

Voor patiënten

Acute appendicitis is de medische term voor blindedarmontsteking. Omdat een ontsteking van de blindedarm meestal vrij plotseling ontstaat, wordt het vaak acute blindedarmontsteking genoemd. Er zijn verschillende oorzaken voor een blindedarmontsteking, meestal is sprake van een verstopping van de binnenkant. De meest voorkomende klacht die optreedt is plotseling beginnende buikpijn, de pijn kan rond de navel beginnen en ‘afzakken’ naar rechtsonder in de buik. Vaak is er gebrek aan eetlust en kan er temperatuurverhoging zijn. De kans om een blindedarmontsteking in het leven te krijgen is tussen de zeven en negen procent, het komt iets vaker voor bij mannen dan bij vrouwen.

 

Op Thuisarts.nl staat informatie in begrijpelijke taal over blindedarmontsteking. De teksten zijn gemaakt met de informatie uit deze richtlijn:

Ik denk dat ik een blindedarm-ontsteking heb

Ik heb een blindedarm-ontsteking en krijg een operatie

Ik heb een blindedarm-ontsteking en krijg medicijnen

Ik ben zwanger en denk dat ik een blindedarm-ontsteking heb

Ik denk dat mijn kind een blindedarm-ontsteking heeft

Mijn kind heeft een blindedarm-ontsteking

 

Hoe is de richtlijn tot stand gekomen?

Het initiatief voor deze richtlijn is afkomstig van de Nederlandse Vereniging voor Heelkunde (NVvH). De richtlijn is in 2010 opgesteld door een multidisciplinaire commissie met vertegenwoordigers vanuit de kinderchirurgen, chirurgen, kinderartsen, gynaecologen, radiologen en klinisch chemici. In 2019 is het merendeel van de modules herzien, behalve voor de modules waarvan de aanbevelingen nog steeds aansluiten bij de huidige wetenschappelijke inzichten. De richtlijn is herzien door een multidisciplinaire richtlijnwerkgroep bestaande uit vertegenwoordigers van de Nederlandse Vereniging voor Heelkunde, Nederlandse Vereniging voor Radiologie, Nederlandse Vereniging voor Spoedeisende Hulpartsen, Nederlandse Vereniging voor Kindergeneeskunde, Nederlandse Vereniging voor Obstetrie en Gynaecologie, en de Patiëntenfederatie Nederland. Er werd aandacht besteed aan het patiëntenperspectief door participatie van ‘Stichting Kind & Ziekenhuis’. De procesmatige en methodologische ondersteuning is geleverd door het Kennisinstituut van de Federatie Medisch Specialisten.

 

Modulair onderhoud

Vanaf 2021 wordt de richtlijn modulair herzien door het cluster GE-chirurgie. Onder de tab ‘verantwoording’ staat beschreven welke organisaties uit het cluster betrokken waren bij herziening/ontwikkeling van de betreffende module.

 

Meer informatie over werken in clusters en modulair onderhoud vindt u hier.

Beoordelingsdatum en geldigheid

Publicatiedatum  : 01-06-2026

Beoordeeld op geldigheid  : 01-06-2026

Initiatief en autorisatie

Initiatief:
  • Nederlandse Vereniging voor Heelkunde
Volgende:
Diagnostische strategie