Implementatieplan

Aanbeveling – 1 Start bij de behandeling van patiënten met fasciopathie plantaris met educatie en personaliseer de inhoud van de educatie op basis van de patiënt:

1. Uitleg over de aandoening;
2. Uitleg over de prognose;
3. Geef uitleg over langdurige pijn (afwezigheid relatie weefselschade en mate van pijn, invloed van gedrag op pijn, effect van psychosociale factoren op pijn);
4. Geef belastingadviezen volgens het pain-monitoring model
5. Personaliseer het type schoeisel

1. Wat was het onderliggende probleem om deze uitgangsvraag uit te werken?

▪ Ongewenste praktijkvariatie

Toelichting:

De werkgroepleden identificeren dat er inconsistentie is in de informatie die patiënten krijgen over fasciopathie plantaris. Deze variatie kan leiden tot verwarring, uiteenlopende adviezen van zorgverleners en verminderde effectiviteit van de behandeling. Een gestandaardiseerde educatieve aanpak zorgt ervoor dat patiënten eenduidige en betrouwbare informatie ontvangen, wat helpt bij het managen van verwachtingen en het optimaliseren van zelfmanagement.

2. Maak een inschatting over hoeveel patiënten het ongeveer gaat waar de aanbeveling betrekking op heeft?

▪ 5000-40.000

□ > 40.000

3. Maakt de aanbeveling deel uit van een set van interventies voor hetzelfde probleem?

▪ Ja:

hoe verhoudt deze aanbeveling zich tot de andere aanbevelingen uit deze module/ richtlijn of uit andere richtlijnen(modules)? Dient hier rekening mee gehouden te worden bij de implementatie of kan dit worden gezien als een losstaande aanbeveling?

Toelichting: Educatie is een essentieel onderdeel van de algehele behandelaanpak van fasciopathie plantaris. Het is geen op zichzelf staande behandeling, maar wordt in de praktijk vaak gecombineerd met andere conservatieve maatregelen, zoals oefenprogramma’s, steunzolen, ESWT, en injectie therapieën.

□ Nee 

4. Belemmeringen en kansen op verschillende niveaus voor landelijke toepassing van de aanbeveling:

Voorbeelden

Wat zijn mogelijke belemmerende factoren?

Wat zijn mogelijke bevorderende factoren?

1. Richtlijn/ klinisch traject (innovatie)

Voortschrijding/vooruitgang in de praktijk, haalbaarheid, geloofwaardigheid, toegankelijkheid, aantrekkelijkheid

Gebrek aan gestandaardiseerde educatiematerialen

Richtlijnondersteuning verhoogt de geloofwaardigheid van educatie

2. Zorgverleners (artsen en verpleegkundigen)

Bewustzijn, kennis, houding, motivatie om te veranderen, gedragsroutines

Beperkte consulttijd voor educatie

Bij- en nascholing voor zorgprofessionals

3. Patiënt/ cliënt (naasten)

Kennis, vaardigheden, houding, compliance

Lage gezondheidsvaardigheden bij een subgroep van patiënten

Beschikbaarheid van een breed pallet aan digitale educatiematerialen (bijvoorbeeld video's, brochures, apps) die zijn ontwikkeld in samenwerking met communicatie experts

4. Sociale context

Mening van collega’s, cultuur van het netwerk, samenwerking, leiderschap

Tegenstrijdige adviezen van verschillende zorgverleners en vanuit het sociale netwerk van patiënten

Interdisciplinaire samenwerking voor uniforme educatie

5. Organisatorische context

Organisatie van zorgprocessen, personeel, capaciteiten, middelen, structuren

Beperkte middelen in de eerste- en tweede lijn zorg voor uitgebreide educatie

Opname in standaardzorgpaden in zowel de eerste als tweede lijn, zodat educatie structureel wordt aangeboden

6. Economische en politieke context

Financiële regelingen, regelgeving, beleid (vergoede zorg, betaaltitel)

Educatie is niet een losstaande interventie die wordt vergoed door zorgverzekeraars

Potentiële kostenbesparing op lange termijn door minder onnodige interventies