Kennislacunes / Knowledge gaps

Ondanks de hoge frequentie van bijstimulatie van de bevalling met oxytocine, is er een opvallend gebrek aan bewijs over de volgorde van amniotomie en oxytocine-toediening bij een niet-vorderende ontsluiting in de actieve fase van de bevalling. Er blijven meerdere onderzoeksvragen onbeantwoord:

• Is een langere duur van intacte vliezen bij de noodzaak tot augmentatie gunstig voor de  baby, bijvoorbeeld in termen van een lager risico op neonatale infectie en een lager risico op hypoxie door navelstrengcompressie?
• Is een langere duur van intacte vliezen bij de noodzaak tot augmentatie gunstig voor de moeder, bijvoorbeeld wat betreft pijn, duur van de bevalling, instrumentele vaginale bevalling, sectio, vroeg postpartumbloedverlies of ziekenhuisopname?
• Is de volgorde van amniotomie en oxytocine van invloed op de kosten?

Gerandomiseerde gecontroleerde onderzoeken die de volgorde van amniotomie en oxytocine vergelijken, zijn dringend nodig. Deze studies dienen voldoende power te hebben om kritieke neonatale uitkomstmaten te evalueren, evenals belangrijke effectiviteitsmaten, maternale tevredenheid en kosteneffectiviteit. Bij voorkeur wordt hierbij gebruik bemaakt van de volgende  PICO zoals geanteerd in deze literatuurzoektocht:

 

Patiënten: Nulliparae tijdens de eerste fase (de ontsluitingsfase) van een spontane of geïnduceerde bevalling à terme (zwangerschapsduur ≥37+0) met een foetus in hoofdligging, intacte vliezen en een diagnose van trage of stilstaande ontsluiting.
Interventie: Toediening van oxytocine vóór amniotomie.
Controle: Amniotomie vóór toediening van oxytocine.
Uitkomstmaten: Perinatale sterfte, Apgar-score <7 na 5 minuten, navelstreng (arterie) pH <7, Sarnat-score, Thompson-score, neonatale encefalopathie, sectio, instrumentele vaginale bevalling, duur van de bevalling, anale sfincterscheur, incontinentie, bloedverlies >1000 ml, infectie, tevredenheid/bevallingservaring, borstvoeding, hechting en latere sectio op verzoek van de moeder.

 

Knowledge gaps

Despite the high frequency of labour augmentation with oxytocin, there is a striking lack of evidence for the order of amniotomy and oxytocin infusion for arrested or protracted labour in the active phase. Several research questions need to be answered:

• Is a longer duration of intact membranes when labour needs to be augmented beneficial for the baby, for example in terms of lower risk of neonatal infection and lower risk of cord compression-related hypoxia?
• Is a longer duration of intact membranes when labour needs to be augmented beneficial for the mother, for example in terms of pain, labour duration, operative vaginal delivery, caesarean section, early postpartum haemorrhage or hospital stay?
• Is the order of amniotomy and oxytocin important for costs?

Randomized controlled trials comparing the order of amniotomy and oxytocin, powered to evaluate critical neonatal outcomes, as well as important efficacy measures, maternal satisfaction, and cost-effectiveness are needed, preferably using the PICO in this literature search:

Patients	Primiparous women during the first stage of spontaneous or induced labour at term (gestational age ≥37+0) and a foetus in cephalic presentation, intact membranes and diagnosed with protracted or arrested labour.
Intervention	Oxytocin augmentation prior to amniotomy.
Control	Amniotomy prior to oxytocin augmentation.
Outcomes	Perinatal death, Apgar score <7 at 5 minutes, umbilical cord (artery) pH<7, Sarnat score, Thompson score, encephalopathy, caesarean section, instrumental vaginal delivery, duration of labour, anal sphincter rupture, incontinence, haemorrhage >1000 ml, infection, satisfaction/childbirth experience, breastfeeding, bonding and later caesarean section at maternal request.