Kennislacunes / Knowledge gaps

AROM is widely believed to shorten the active 1^st stage of labour and is therefore widely used. There is, however, little evidence in the literature to support such a commonly offered intervention. The only available study included circa 20 patients in each interventional arm (oxytocin and AROM vs. AROM only vs. expectant management). The study has also another weak point, which is peforming the amniotomy at 3 cm, i.e. potentially before the onset of the active phase of labor, highlighting the fact that no consensus was made about the real beginning of the active phase of labor. The literature is lacking an RCT with an adequate sample size to determine the effect of AROM alone vs. expectant management on the duration of the 1^st stage of labour as a primary outcome. Furthermore, secondary outcomes were not found in any prospective randomized trials. In any such trial we suggest that the maternal outcomes should be: perineal lacerations, spincter injury, operative vaginal birth, caesarean birth, postpartum haemorrhage, chorioamnionitis, endometritis, maternal sepsis, urinary retention, maternal psychological compromise leading to CS request, satisfaction/childbirth experience, uterine polysystoles, need of oxytocin and breastfeeding. Neonatal outcomes should include fetal or neonatal death, neonatal morbidity (birth trauma, Apgar < 7 at 5 min, abnormal level of consciousness, seizures within 72 hours after birth, assisted ventilation for ≥ 24 hours by means of endotracheal tube inserted within 72 hours after birth, neonatal sepsis within 72 hours, necrotizing enterocolitis, cystic periventricular leukomalacia, admission to Neonatal Intensive Care Unit (NICU) within 24 hours after delivery, vertical transmission of viral infection, e.g. HIV, HCV, HBV with or without prior therapy/vaccination).

 

AROM (Artificial Rupture of Membranes) wordt algemeen verondersteld de actieve eerste fase van de bevalling te verkorten en wordt daarom frequent toegepast. Er is echter weinig wetenschappelijk bewijs beschikbaar ter onderbouwing van deze veel gebruikte interventie. De enige beschikbare studie omvatte circa 20 patiënten per interventiegroep (oxytocine en AROM, alleen AROM, afwachtend beleid). Een belangrijk methodologisch zwak punt van deze studie is dat de amniotomie werd uitgevoerd bij 3 cm ontsluiting, mogelijk vóór het begin van de actieve fase van de bevalling. Dit onderstreept het ontbreken van consensus over het exacte begin van de actieve fase van de bevalling. Er ontbreekt een gerandomiseerde gecontroleerde studie met voldoende steekproefomvang om het effect van AROM als enige interventie versus afwachtend beleid op de duur van de eerste fase van de bevalling als primaire uitkomst te evalueren. Daarnaast zijn er geen prospectieve gerandomiseerde studies gevonden waarin secundaire uitkomstmaten zijn onderzocht.

In een dergelijke studie zouden de maternale uitkomstmaten idealiter moeten omvatten: perineale rupturen, sfincterletsel, vaginale kunstverlossing, sectio, postpartum bloedverlies, chorioamnionitis, endometritis, maternale sepsis, urineretentie, psychologische belasting bij de moeder die leidt tot een verzoek om een sectio, tevredenheid/bevallingservaring, uteriene hypercontractiliteit, behoefte aan oxytocine en borstvoeding.

Neonatale uitkomstmaten zouden moeten omvatten: foetale of neonatale sterfte, neonatale morbiditeit (geboortetrauma, Apgar-score < 7 na 5 minuten, bewustzijnsstoornissen, convulsies binnen 72 uur na de geboorte, beademing gedurende ≥ 24 uur via endotracheale tube geplaatst binnen 72 uur na de geboorte, neonatale sepsis binnen 72 uur, necrotiserende enterocolitis, cystische periventriculaire leukomalacie, opname op de neonatale intensive care Unit (NICU) binnen 24 uur na de geboorte, verticale transmissie van virale infecties zoals HIV, HCV, HBV met of zonder voorafgaande therapie/vaccinatie).