Implementatieplan

Aanbeveling

Standaardiseer inductiemedicatie voor vitaal bedreigde patiënten en wijk daar alleen op specifieke indicatie van af.

Gebruik bij voorkeur (es)ketamine als standaard medicament voor intubatie van vitaal bedreigde patiënten vanwege de ruime therapeutische breedte en de relatieve hemodynamische stabiliteit.

Gebruik propofol alleen bij uitgebreide ervaring met het middel en titreer de dosis zorgvuldig gezien de smallere therapeutische breedte en de grote kans op hemodynamische instabiliteit.

Gebruik laagdrempelig een vasopressor indien propofol gebruikt wordt bij de vitaal bedreigde patiënt.

Wees terughoudend met etomidaat bij de intubatie van vitaal bedreigde patiënten, vanwege associaties met verhoogde mortaliteit.

Midazolam is gezien de tragere farmacokinetiek ongeschikt als mono-anestheticum voor inductie van vitaal bedreigde patiënten.

1. Wat was het onderliggende probleem om deze uitgangsvraag uit te werken?

X Ongewenste praktijkvariatie

□ Nieuwe evidentie

X Anders

Toelichting:

De standaardisatie is gebaseerd op het principe van cognitieve bandbreedte. In de expert opinion van de werkgroep zorgt het vrijmaken van cognitieve ruimte bij het team voor een betere situational awareness en daarmee een grotere mate van veiligheid bij de intubatie van vitaal bedreigde patiënten.

Datzelfde concept is de achtergrond achter de keuze voor Esketamine als standaard middel. Met voldoende ervaring is er een schier oneindig spectrum aan mogelijkheden, maar Esketamine is het meest geschikt vanwege de beperkte bijwerkingen en goede therapeutische breedte.

2. Maak een inschatting over hoeveel patiënten het ongeveer gaat waar de aanbeveling betrekking op heeft?

□ < 1000

□ < 5000

X 5000-40.000

□ > 40.000

3. Maakt de aanbeveling deel uit van een set van interventies voor hetzelfde probleem?

X Ja: hoe verhoudt deze aanbeveling zich tot de andere aanbevelingen uit deze module/ richtlijn of uit andere richtlijnen(modules)? Dient hier rekening mee gehouden te worden bij de implementatie of kan dit worden gezien als een losstaande aanbeveling?

Toelichting: de richtlijn heeft een aantal aanbevelingen welke op dezelfde principes gestoeld zijn. Deze aanbevelingen kunnen als bundel geïmplementeerd worden, want suggereren allen een standaardisatie en geven een voorstel voor wat dan die standaard moet zijn.

4. Belemmeringen en kansen op verschillende niveaus voor landelijke toepassing van de aanbeveling:

Wat zijn mogelijke belemmerende factoren?

Wat zijn mogelijke bevorderende factoren?

1. Richtlijn/ klinisch traject (innovatie)

Mogelijk voor sommige collegae niet zo aantrekkelijk.

Laagdrempelig haalbaar

2. Zorgverleners (artsen en verpleegkundigen)

(onterecht) Gevoeld verlies van autonomie

Gezonde veiligheidscultuur

3. Patiënt/ cliënt (naasten)

-

-

4. Sociale context

Afwezige veiligheidscultuur.

Gezonde veiligheidscultuur

5. Organisatorische context

Geen. Geen van de aanbevelingen vereist investeringen of aanschaf; alle middelen zijn al in alle ziekenhuizen aanwezig.

6. Economische en politieke context

Geen

Geen

5. Welke personen/partijen zijn van belang bij het toepassen van de aanbeveling in de praktijk?

□ Patiënt/ cliënt (naaste)

X Professional

X Beroepsvereniging

□ Ziekenhuis(bestuurder)

□ Zorgverzekeraars/ NZa

□ Zorginstituut [duiding nodig]

6. Wat zouden deze personen/ partijen moeten veranderen in hun gedrag of organisatie om de aanbeveling toe te passen?

In basis zou dit een relatief eenvoudige implementatie moeten zijn. De bestuurders en IGJ zouden dan ook pas in beeld komen als blijkt dat implementatie niet gedaan wordt ondanks publicatie en verspreiding.

7. Binnen welk tijdsbestek moet de aanbeveling zijn geïmplementeerd? 

X < 1 jaar

□ < 2 jaar

□ < 3 jaar

8. Conclusie: is er extra aandacht nodig voor implementatie van de aanbeveling (anders dan publicatie van deze richtlijnmodule)?

□ Ja* X Nee

Toelichting:

Een toelichting of campagne vanuit de NVIC zou geen kwaad kunnen om de bundel van aanbevelingen nog beter onder de aandacht te brengen.