Kennislacunes bij Module Optimale insulinebehandeling

De matige-lage-afwezige bewijskracht van de literatuurconclusies wijst op een gebrek aan onderzoek van hoge kwaliteit, voldoende omvang (zie PICO) en lange termijn follow-up. Mede hierdoor ontbreken ook gegevens over lange termijn effecten, zoals microvasculaire en macrovasculaire complicaties. Op het gebied van semi-gesloten en gesloten systemen is sprake van veel nieuwe ontwikkelingen. In de dagelijkse praktijk laten semi-gesloten sensor-pomp systemen bij een groot deel van de mensen met type 1 diabetes een sterke verbetering van de TIR zien. De verwachting is dat dit op lange termijn zal leiden tot minder complicaties. Omdat meer techniek, zoals een glucose sensor en een insulinepomp op dit moment meer directe kosten op korte termijn met zich meebrengt, is het essentieel dat in een kosteneffectiviteits analyse deze kosten worden afgezet tegen de potentiële gezondheidswinst, de indirecte korte termijn kosten (o.a. ziekenhuisopnames, ziekteverzuim) en de te verwachten lagere directe en indirecte kosten op langere termijn door minder complicaties. Gezien de medisch wetenschappelijke vorderingen binnen het gebied van pomptherapie snel gaan, adviseert de werkgroep om modules over pomptherapie bij diabetes mellitus type 1 jaarlijks te herzien voor eventuele update.